Бацька і сын-механізатары з ААТ «Друйскі»: «Дзе нарадзіўся, там і павінен спатрэбіцца»

Люди
  За добрасумленную працу, высокі прафесіяналізм, асабісты ўклад ў развіццё аграпрамысловага комплексу на Браслаўшчыне трактарыст акцыянернага таварыства «Друйскі» Віталій Аўчынка сёлета ўзнагароджаны Ганаровай граматай райвыканкама, а Мікалай Шаляпёнак – Падзякай старшыні.

В. Аўчынка больш за 10 гадоў задзейнічаны ў гаспадарцы ў галіне раслінаводства, дзе выконвае ўсе віды сельскагаспадарчых работ: апрацоўвае глебу, займаецца сяўбой насення, у перыяд нарыхтоўкі кармоў косіць травы, перавозіць сена і сянаж, а калі выспела збажына, перасаджваецца і за штурвал камбайна. І так з году ў год, прычым трактарыст аднолькава спрытна кіруе рознымі тыпамі тэхнікі, паспяхова і якасна выконвае пастаўленыя задачы.

А за М. Шаляпёнкам замацавана малочнатаварная ферма ў Друі. Ён адказвае за тое, каб на пашы своечасова было наладжана даенне кароў, перацягнуты на новае месца даільныя ўстаноўкі, гурт пастаянна быў забяспечаны вадой для паення. Таму працоўны дзень у Мікалая пачынаецца з 5 гадзін раніцы і працягваецца, хоць і з перапынкамі, да 9 – 10 гадзін вечара практычна без выхадных. Па словах маладога, яшчэ ў самым росквіце мужчыны, у зімова-стойлавы перыяд можна ўздыхнуць больш свабодна, але ўсё роўна прыбаўляюцца іншыя клопаты, такія, напрыклад, як вываз арганікі, перавозка збожжа пасля яго ачысткі.


 На фота. Мікалай Шаляпёнак і Віталій Аўчынка працягваюць бацькоўскую дынастыю нялёгкай працы на зямлі.


Нягледзячы на тое, што ў Віталія з Мікалаем розныя віды дзейнасці, у іх жыццёвым лёсе шмат агульнага. Абодва ў юнацтве нават не ўяўлялі сабе іншага шляху, як праца на роднай зямлі, і пайшлі па слядах сваіх паважаных у гаспадарцы бацькоў, працягваючы дынастыю хлебаробаў. Станіслаў Аўчынка ўсё жыццё адпрацаваў на розных тыпах сельскагаспадарчай тэхнікі і сёння яшчэ ў свае 69 гадоў паспяхова спраўляецца з абавязкамі галоўнага інжынера акцыянернага таварыства. Васіль Шаляпёнак, хоць і атрымлівае ўжо льготную пенсію за работу ў неспрыяльных умовах, таксама не жадае яшчэ быць у баку ад грамадскіх спраў і на той жа ферме, дзе працуе і сын, на кормараздатчыку сілкуе жывёлу.

Бацькі ганарацца, што вырасцілі годную сабе змену. Дарэчы, у калектыве ААТ «Друйскі» Віталія і Мікалая паважаюць не толькі за высокую працаздольнасць, добразычлівасць, а і як клапатлівых бацькоў шматдзетных сямей. Абодва гадуюць з жонкамі па трое дзетак – па дзве дачушкі і сярэднім па ўзросце сынку. Такое вось супадзенне.

Апрача паўсядзённай напружанай працы ў ААТ «Друйскі», у вяскоўцаў, безумоўна, дастаткова разнастайных спраў і па хатняй гаспадарцы, таму пра вольны час часцей за ўсё застаецца ім толькі марыць. Але мужчын задавальняе як работа ў таварыстве, так і ўсталяваны лад у сям’і, кажуць, што імкнуцца жыць, як павучалі бацькі: дзе нарадзіўся, там і павінен спатрэбіцца. ■

Казімір ПЯТУШКА. Фота аўтара.